Kang Otang Begins

BANDUNG CYBER CITY
Kang Otang berdiri mematung di pinggir kali Cinambo, kepalanya menunduk dengan tatapan mata kosong, jelas sekali kang Otang sedang melamun. Tangan kirinya masuk kedalam saku celana dan tangan kanannya asyik ngupil, hampir setengah jari telunjuknya masuk kedalam hidungnya.

Nuju naon kang?” Tanyaku setelah menghentikan sepeda ontelku.
Eh... meni reuwas, ah biasa weh moyan.” Jawab kang Otang.
Damang mang Iwan?” Tanya kang otang sambil menjulurkan tangannya ke arahku mengajak salaman.
Tilas ngorong atuh kang...” aku berkata spontan
Ah..., da beresih, tos di elapkeun kanu acuk.” jawab kang Otang percaya diri.
Teu kedah sasalaman kang ah..., jiga kasaha wae.” Sahutku menolak secara halus.

Aku mengenal kang Otang sebagai penjual es kelapa muda di daerah jl. Soekarno-Hatta, aku sering mampir di tempatnya berjualan jika panas sedang terik, disitulah awal aku mengenal kang Otang. Tongkrongannya yang kurus, hitam, rambut keriting mengingatkanku pada Kamga vokalis Tangga, atau setidaknya Lenny Kravitz, celana jean’s belel model “street” dipadu dengan kaos oblong cap cabe adalah pakaian yang hampir setiap hari dipakainya.

Nuju naon atuh akang teh...? ngalamun disisi walungan.” Tanyaku.
Ieu mang ningali runtah, maenya walungan jiga kieu...” Kang Otang menggeleng-gelengkan kepalanya.
Teu disiplin jelema teh, miceun runtah ka walungan, rendah pisan kasadaranna mang...!!” lanjut kang Otang dengan nada bicara yang meninggi, telunjuknya kembali ngorong.
Waduh... teu nyangka kang Otang teh warga nu peduli.” Kataku.
Mun abdi jadi Walikota mang..., tos ditindak nu miceun sampah ka walungan teh, di denda jiga nu balanja ka PKL, teu make ieu kitu?” Mang Otang menunjuk keningnya sendiri. Mungkin maksudnya otak.
Punten kang..., eta korong nempel di tarang.” Kataku sambil menunjuk korong yang menempel di kening kang Otang.

Kang Otang tidak menggubris ucapanku, mungkin terlalu emosi dengan masalah sampah. Kang Otang kembali mengeluarkan unek-uneknya tentang masyarakat yang tidak disiplin membuang sampah, kali ini lebih lantang, mirip para caleg yang sedang kampanye mempromosikan diri.

Mun akang jadi walikota akang mah rek jiga Jokowi, sup kaditu sup kadieu.” Umbar kang Otang.
Blusukan?” Tanyaku mempertegas maksudnya.
Tah eta..., akang nu newakna ge langsung, di denda..., mun nolak di jongklokkeun ka walungan!!”

Aku manggut-manggut sambil memarkirkan sepeda, sengaja aku pancing kang Otang mengeluarkan unek-uneknya, aku tidak menyangka kang Otang ternyata warga yang perduli terhadap kotanya, hanya saja aku masih penasaran pada korong yang masih menempel di jidatnya.

Terus kang...?” Kataku memancing.
Sok bayangkeun ku mamang..., lamun banjir saha nu riweuh?” Kang Otang merentangkan kedua tangannya, bahunya sedikit di angkat seolah-olah meminta jawaban.
Pan kota nu urang..., lamun lain ku urang nu ngajaga kusaha deui??” Kang Otang terus berkampanye.
Atuh akang weh nu jadi walikota? Jigana pas, sae visi misina kang, jelas.” tanyaku dengan sedikit memuji.
Lain teu sanggup nya akang mah..., ngan akang mah tipeu diktator.” jawab kang Otang
Diktator kumaha?” tanyaku
Mun ceuk akang A..., A. Ceuk akang B..., B.” kali ini nada bicara kang Otang dibuat sok tegas.
Sae atuh kang ari kitu mah..., tegas.” kataku seolah memberi semangat
Enya..., ngan daraekeun henteu mun gaya akang kitu? Pan eta masalahna mah. Cik bagi roko teh.” kang Otang balik bertanya sambil menadahkan tangan.
Mun masalah PKL kumaha kang?” Tanyaku sambil memberikan rokok pada kang Otang. Kuhisap rokokku.
Di babad ku akang mah, korekna...” ujar kang Otang masih dengan nada semangat, sambil kembali menadahkan tangan.
Mangga kang..., ari wibawana mah tos katinggal.” Kataku kemudian melanjutkan pertanyaan, “Di babad kumaha?
Pokona mah beresih weh Bandung teh ku akang mah..., PKL moal aya.” kali ini kang Otang menjelaskan dengan pepeta.
Pan akang icalan es kalapa disisi jalan?” tanyaku heran.
Kang Otang terdiam, matanya menerawang.
Kumaha atuh nya?” Kang Otang seolah-olah bicara pada diri sendiri.

Kang Otang kembali mematung, tatapannya di alihkan ke kali Cinambo yang penuh sampah. Dihisapnya rokok dalam-dalam, telunjuknya kembali dimasukan ke lubang hidung..., kali ini dengan tangan kirinya. (Heureuy Bandung / mangnawi)

0 comments:

Berita Lainnya :

 
Copyright 2013 - Nandira Semesta Bandung
Designed by Republik Design